درباره ما سفارشی سؤالات دیگر ... آشنایی با... مدارات عملی مهارتهای تنظیم

برای انشعاب ولتاژ پایین تر جهت اکو و پری و ...

زنر یا رگوله:

دستگاههای اکو همراه عمدتاً برای تغذیه ی اکو و پری، از رگولاتور 5 ولت استفاده می کنند. مدار اکو فقط با 5 ولت کار می کند، لکن برای پری چرا برق را محدود می کنند؟ شاید برای اینکه با کم شدن ولتاژ باتری گین آن پایین نیاید؛ شاید هم برای اینکه خروجی آی سی قدرت به ماکزیمم نرسد و دیستورت کمتری ایجاد کند!

به هر حال نکته ی مهم تر اینجا این است که چرا از زنر (به همراه یک مقاومت) استفاده نمی شود با اینکه ارزانتر است؟

در اینجا می خواهیم مزایا و معایب هر یک را اجمالاً بررسی کنیم (فرض کنید برای اکو می خواهید ولتاژ را تنظیم کنید. رگوله یا زنر؟؟)

تحمّل جریان: رگولاتور تحمّل جریان بیشتری نسبت به زنر دارد. البته برای کار پری نیاز به جریان زیادی ندارید.

نشتی جریان: رگولاتور ظاهراً در حالت عادی جریان کمتری می دزدد. جریان دزدی زنر بسته به مقاومتی است که به آن سری شده.

کارایی در ولتاژهای پایین: رگولاتور در حالتی کارایی متعادل دارد که ولتاژ ورودی آن لا اقل یک سوم بیشتر از ولتاژ درخواستی باشد. اما زنر این حساسیت را ندارد و با حد اقل ولتاژ کار می کند. اگر در طول کار ولتاژ منبع شما با افت ولتاژ مواجه شود، در صورت استفاده از رگوله ممکن است تأثیرات بدی روی کارایی اکو داشته باشد.

شروع اتصال ولتاژ: وقتی برق وارد می شود، شروع آن با یک شیب تند همراه است. یعنی یک آن طول می کشد تا خازنها پر شوند و ولتاژ به ماکسیمم برسد. در آن لحظه ای که ولتاژ کم است و رو به زیاد شدن است رگولاتور کارایی مناسبی ندارد و لذا گاهی مدار اکو با یک لحظه اختلال و صدای بوق بلند شروع به کار می کند. این مشکل در حالت استفاده از رگوله کمتر به چشم می آید. البته خازن را بعد از زنر یا رگوله نباید بیش از حد انتخاب کنید تا پر شدن آن طول نکشد.

 


برچسب‌ها: پری آمپلی فایر, ترفندهای op amp, محاسن زنر و رگولاتور
+ نوشته شده در  چهارشنبه نهم مهر 1393ساعت 18:11  توسط م.جهانشاهی  | 

آی سی های 12 ولت:

خارج از خط:

متأسّفم. امروز دیگر خیلی از آی سی های معروف قدیمی ما از خط تولید خارج شده اند. مخصوصاً آی سی های st چینی ارزان قیمت. الآن شما دیگر پیدا نمی کنید آی سی چینی در حد 22 وات! البته آی سی های ولتاژ بالا، یا آی سی های چهار کانال یا آی سی های بالاتر از 40 وات پیدا می شوند که البته خرابی آنها زیاد است...

گین پایین:

برخی آی سی ها مثل 7377 و 8571 گین پایینی دارند و باید گین تقویت کننده ی پیش از آنها بالا باشد که همین مدار را شلوغ می کند. البته قابل توجه اینکه: صرفاً بالابردن گین طبقه های پیشین برای پر کردن این آی سی ها کافی نیست! بلکه باید ولتاژ آنها هم بالا برود! پیش تقویتی که با 5 ولت کار می کند نمی تواند قدرت این آی سی های قدرت را به ماکسیمم برساند! لذا باید لا اقل پیش تقوت کننده شما با 12 ولت کار کند.

در مورد اکوهای همراه این کار ایجاد یک مشکل می کند و آن اینکه: وقتی ولتاژ پیش تقویت کننده را رگوله نمی کنید و 12 ولت را مستقیماً به آن وارد می کنید، با افت ولتاژ باتری، تغذیه ی این آی سی نیز کاهش می یابد که باعث پایین آمدن گین آن می شود. راه خلاصی از این مشکل این است که با پایین آمدن ولتاژ کلاً مدارتان قطع شود تا علاوه بر رفع این اشکال، باتری شما نیز سالم بماند و عمرش کم نشود.


برچسب‌ها: پاور آمپلی فایر با ولتاژ پایین, آی سی مناسب آمپلی فایر
+ نوشته شده در  چهارشنبه نهم مهر 1393ساعت 18:11  توسط م.جهانشاهی  | 

اصول شارژ باتری:

ولتاژ هدف: هنگامی شارژ باتری کامل شده که هنگام اتصال شارژر به ولتاژ 14.4 ولت برسد (گرچه با قطع شارژر دوباره به 12 ولت بر می گردد).

تنظیم آمپر شارژ: جریانی که هنگام اتصال شارژر به باتری عبور می کند را در حالات مختلف (باتری پر یا خالی) اندازه گیری کنید. مثلاً یک باتری 4 آمپر ساعتی که قرار است در عرض 6 ساعت شارژ شود به طور میانگین باید با جریانی معادل هفت دهم آمپر شارژ شود (4.2=0.7*6). این جریان را با یک مقاومت (مثلاً 3.3 اهم 2 وات) می توانید تنظیم کنید.

شارژر:

برای شارژ ممکن است از ترانس استفاده کنید. مثلاً یک ترانس 14 ولت ac برای شارژ باتری دوازده ولت. (دقّت کنید که ولتاژ ترانس نباید کمتر از این باشد. ولتاژ dc شما با این ترانس حدود بیست ولت است! ولی شما نمی توانید روی این عدد حساب باز کنید، چون برق ترانس وقتی که مستقیم می شود خیلی زود افت ولتاژ پیدا می کند).

در صورت استفاده از ترانس یک کار دیگر هم لازم است! شما باید به نحوی شارژ را قطع کنید. زیرا وقتی شارژ باتری کامل می شود باز هم مقداری جریان به آرامی باتری را شارژ می کند. چرا؟ چون ترانس 14 ولت وقتی که مستقیم شده است در حد 20 ولت ولتاژ dc دارد که برای شارژ باتری (با سرعت پایین تر) تأثیر گذار است و این مخلّ به کار است و مایه ی فرسودگی باتری است. لذا نیاز به شارژ اتوماتیک دارید که توضیح آن خواهد آمد.

یک مشکل باقی مانده است و آن اینکه: ولتاژ 20 ولت dc که از ترانس به مدار شما وارد می شود، برای مدار شما بیش از حد است! آی سی های ولتاژ پایین حد اکثر 18 ولت تحمّل ولتاژ را دارند. لذا باید این ولتاژ را هم دوباره محدود کرد. برخی برای این کار از یک رگولاتور قوی برای محدود کردن ولتاژ مدار استفاده می کنند؛ و برخی هم جریان ترانس را بعد از اینکه وارد باتری شد (از سر باتری) وارد مدار می کنند تا این باتری (همزمان با شارژ شدن)، کار محدود کردن ولتاژ ترانس را انجام دهد، برخی نیز ترانس شارژ را از ترانس مدار جدا در نظر می گیرند. هر یک از سه روش مشکلاتی را به همراه دارد. چاره ی کار چیست؟ احتمالاً بهترین کار استفاده از منبع تغذیه ی سوئیچینگ برای شارژ باتری باشد...

شارژر سوئیچینگ و مزایای آن:

منبع تغذیه سوئیچینگ افت ولتاژ کمتری دارد و لذا می توانید روی مقدار ولتاژ dc آن حساب باز کنید. برخی از انواع سوئیچینگ در هنگام مصرف، به صورت خودکار افت ولتاژ را جبران می کنند و لذا ثبات ولتاژ مناسبی دارند.

سابقاً به برخی مزایای سوئیچینگ اشاره کرده ایم. در کار اکوهمراه این مزیت خیلی مهم است که: منبع سوئیچینگ به جهت صاف بودن ولتاژ آن، ایجاد اعوجاج در صدا نمی کند. در حالی که با ترانس در صدای بالا شاهد لرزش صدا هستیم.

البته یک نکته را در نظر داشته باشید: از آنجایی که افت ولتاژ در سوئیچینگ کم است، لذا با اتصال مستقیم سوئیچینگ به باتری نباید توقع افت ولتاژ از آن داشته باشید، بلکه لازم است با یک مقاومت بین سوئیچینگ و باتری، جریان را محدود کنید و إلا وصل کردن سوئیچینگ به باتری در حکم اتصال کوتاه است و جریان زیادی از شارژر می کشد.

اتصال یک سوئیچینگ 15 ولت به باتری 12 ولت، معنایش حدود 5 ولت افت ولتاژ در حالت خالی بودن باتری است و این 5 ولت افت ولتاژ به نسبت، جریان سوئیچینگ را می کشد (5 ولت نسبت به 15 ولت می شود یک سوم، لذا حدود یک سوّم جریان سوئیچینگ هنگام شارژ مصرف می شود).

شارژ اتوماتیک (استفاده از رگوله یا رله)

رگولاتور کار محدود کردن ولتاژ را در نقطه ی خروجی به عهده دارد. از این خاصیت می توانید برای شارژ اتوماتیک استفاده کنید. این کار نیاز به نقشه ی پیچیده ای ندارد و به نظر کم خرج تر از رله می آید. با این کار شیب شارژ هم در حالت باتری پر و باتری خالی چندان زیاد نیست.

البته اگر از رگولاتور برای محدود کردن شارژ استفاده کنید نیاز دارید که ولتاژ ورودی آن را بالاتر از خروجی مورد نظر، در نظر بگیرید. مثلاً برای شارژ نیاز دارید که خروجی رگولاتور روی ولتاژ 14.4 ولت ثابت بماند، پس ولتاژ ورودی آن باید حد اقل 19 ولت باشد (مثل شارژر لپتاپ! البته اگر از ترانس استفاده می کنید این ولتاژ در حالت dc باید بیشتر باشد). از رگولاتور lm317 استفاده کنید، نقشه ی شارژ اتوماتیک در دیتاشیت آن آمده. تنها مشکلی که باید رفع کنید، تنظیم ولتاژی است که از ترانس یا سوئیچینگ وارد مدار می شود...

معمول اکوهای همراه برای شارژ اتوماتیک از رله استفاده کرده اند بدین صورت که با اندازه گیری ولتاژ هنگام شارژ، در صورت رسیدن ولتاژ به 14.4 جریان را قطع می کنند (تا زمانی که دوباره از برق بکشید و وصل کنید). برخی نیز با رله ی دیگر کاری کرده اند که در هنگام شارژ، باتری از مدار قطع باشد (ایراد این کار این است که برق ترانس اگر با اتصال به باتری تصفیه نشود در صدای بالا باعث ایجاد اعوجاج و لرزش صدا می شود). برخی یک رله ی دیگر هم اضافه می کنند تا مدار را هنگام پایین آمدن ولتاژ باتری در حد 10.6 ولت، از باتری قطع نماید. این کار حتماً لازم است، زیرا پایین آمدن ولتاژ بیش از این حد، به زودی باتری را فاسد می کند.

یک راه ساده:

نظرتان با سوئیچینگ 15 ولت چیست؟ بدون اینکه نیازی به رگوله یا رله باشد! بله این هم یک گزینه است. سوئیچینگ را با یک مقاومت و یک دیود به باتری وصل کنید و با دیود دیگر وارد مدار کنید. من این کار را امتحان کرده ام و جواب مثبت بوده. اگر نظری دارید بفرمایید.


برچسب‌ها: شارژر باطری, اصول شارژ باطری
+ نوشته شده در  چهارشنبه نهم مهر 1393ساعت 18:9  توسط م.جهانشاهی  | 

باند و بلندگو:

نحوه اتصال باندها در مسیرهای طولانی

سه باند را در نظر بگیرید که اولی به دستگاه وصل شده، دومی با سیم به باند اوّل وصل شده و سومی با سیمی دیگر به باند دوم وصل شده. اینجا مشکلی که وجود دارد این است که سیم باند دوم کمی مقاومت ایجاد می کند و خود باند دوم نیز مقداری از سیگنال را می خورد و لذا سیگنالی که به باند سوم می رسد کمتر از دو باند قبلی است.

اگیر مسیر باندهای شما طولانی است، برای اینکه سیگنال درطول مسیر برابر باشد و صدا کم و زیاد نشود نیاز دارید که مقاومت سیم را به طور مساوی بین باندها تقسیم کنید. لذا در مثال فوق لازم است با یک سیم کلفت تر صدا را تا باند دوم بیاورید و از آنجا برای باند قبلی و بعدی انشعاب بگیرید.

 

باند زیاد:

بعضی فکر می کنند داستان باندها و بلندگوها داستان «هرکه بامش بیش برفش بیش» می باشد! در حالی که زیاد بودن باندها هم آفتی دارد و آن اینکه باعث فیدبک بالا و ایجاد همهمه در فضا می شود. در زمانی که صدای باند نزدیک را می شنوید با کمی تأخیر صدای ده باندی که فاصله ی دورتری به شما دارد به گوشتان می رسد، و این یعنی صدایی خیلی آزار دهنده! بعلاوه وقتی باندها بر فضا قالب باشند حجم صدای بم در فضا می پیچد و ایجاد همهمه می کند.

مخصوصاً این مشکل در فضاهایی که ارتفاع سقف بالا است خودنمایی می کند. لذا در این فضاها استفاده از باندهای 2way اصلاً پیشنهاد نمی شود.

و مخصوصاً اگر باندها به هم نزدیک باشند و با شنونده فاصله داشته باشند افتضاحی به بار می آید! مثل آنچه در دانشگاه تهران مشاهده می کنید (گویی اکو پیچشی داده اند!)

صدای دور و نزدیک:

با زیاد کردن باندها فکر نکنید که صدا در تمام محیط زیاد می شود! نکته ای قابل توجه است و آن اینکه گوش شما فقط صداهای نزدیک را پردازش می کند. لذا باندهای دور برای گوش شما فقط ایجاد همهمه می کنند. ممکن است اگر باند نزدیک را قطع کنید صدایی که از دور دست به گوش شما می رسد مهیب تر هم باشد، اما با اضافه شدن صدای نزدیک صداهای همزمانی که از دور دست می آید حذف می شوند.

نتیجه ی این قانون این است که اگر در قطعه ای از فضا بخواهید صدا را کمتر کنید، نمی توانید بلندگو را در آن نقطه قطع کنید! بلکه کار عاقلانه تر این است که یک بلندگو با صدای کمتر در نزدیکیِ آنجا قرار دهید.

بلندی صدای باندها را روی چه مقداری تنظیم کنیم؟

این بستگی به دسیبل باند شما دارد. اگر پرتاب باند زیاد است (مثل بلندگوهای rcf) می توانید صدا را زیاد تر کنید و فاصله ی بلندگوها را از هم بیشتر کنید. اما اگر پرتاب باند کم است، صدای آن را کم کنید و تعداد بلندگوها را در مجموعه ی فضا بیشتر کنید. حتماً این بلندگوها در وسط جمعیت و نزدیک گوش شنونده باشد.


برچسب‌ها: اتصال باندها, اگوستیک, باند و بلندگو, چینش باند, همهمه در فضا
+ نوشته شده در  چهارشنبه نهم مهر 1393ساعت 18:8  توسط م.جهانشاهی  | 

بهبود کارایی  پری (2)

تساوی سیگنال در بخشهای مختلف تقویت اولیه:

سعی کنید طوری تنظیم کنید که در حالت متعادل (ولوم وسط) مقدار سیگنال در نقطه پایه ی خروجی تمام تقویت کننده های عملیاتی (از ابتدا تا ابتهای پری) یک سان باشد. با این کار علاوه بر اینکه دیستورت پری کم می شود و تعادل بین طبقات برقرار می شود، هوای زمینه ی صدا نیز تا حدّ زیادی کم خواهد شد. لذا از همه ی پایه های خروجی آی سی های تقویت اولیه، سیگنال بگیرید تا مطمئن شوید تفاوت آنها محسوس نباشد.

گاهی عامل هوای زیاد تعداد زیاد پری های هم عرض است. مثلاً چند پری میکروفون همه باز هستند و ایجاد هوا (صدای فیسسسس) می کنند. گاهی نیز عامل این صدای هوا تناسب نداشتن پری هایی است که در طول همدیگر قرار دارند. مثلاً ممکن است صدای هوا به خاطر پری دوّم باشد در حالی که با زیاد کردن پری اوّل هوای زمینه چندان زیاد نمی شود.

رگوله کردن برق پری ها:

در دستگاههای پیشرفته، برق 12 ولت برای پری رگوله می شود تا ثبات ولتاژ در آنها کاملاً حفظ شود و دیستورت کمتری ایجاد شود. در معمولی ترین دستگاههای چنگ نیز این مشاهده می شود (مثل مدل 1020) لذا تولید کننده های داخلی سعی کنند از این جهت کمکاری نکنند.

چرا باید تعداد تقویت کننده های عملیاتی زیاد باشد؟

اگر یک دستگاه چنگ یا یک میکسر را باز کرده باشید می بینید که برای یک ردیف میکروفون از چندین آی سی تقویت اولیه استفاده شده. این به خاطر چیست؟ در حالی که با یک آی سی هم می توان ضریب تقویت را در حدّ مطلوبی بالا برد!

چند عامل برای این جهت وجود دارد که سازنده را مجبور می کنند تعداد پری ها را بالا ببرد. در چند مرحله صدای تقویت شده باید مقداری کم شود که این باعث می شود برای تقویت دوباره ی آن، از آی سی جدید استفاده شود. از جمله:

  1. میکس چند طبقه هم عرض: میکس چند طبقه میکروفون مستدعی این است که قبل و بعد از ولوم خروجی آن ردیف مقاومت قرار گیرد تا تغییر ولوم در طبقات مختلف روی طبقات دیگر تأثیر منفی نگذارند، بعلاوه محدودیت امپدانس خروجی آی سی مراعات شود.
  2. دو ولوم تنظیم حجم صدا: یکی برای میکروفون و دیگری در خروجی صدا. برای اینکه بتوانیم در حالت ولوم وسط، صدای مناسبی داشته باشیم لازم است گین را به مقدار زیادی بالا ببریم.
  3. زیر و بم: الگوریتم زیر و بم مستدعی کم کردن گین آی سی است.
  4. اکو: بین ورودی و خروجی اکو برای تبادل اصل صدا یک ولوم قرار می گیرد که ترجیحا نباید زیاد کم باشد.
  5. لزوم گین پایین مخصوصاً در طبقات اولیه: مقاومت گین اگر بالا برود، صدا شفافیت و نرمی خود را از دست می دهد. مخصوصاً در طبقات اولیه اگر مقدار مقاومت بالا باشد دیستور زیادی از جانب میکروفون حاصل می شود. این مقاومت فیدبک که تنظیم کننده ی گین آی سی است نباید در هیچ طبقه ای از تقویت کننده بیش از 150 کیلو باشد. البته دستگاههای حرفه ای گاهی این مقاومت را بالاتر در نظر می گیرند لکن به طرفندهایی ضعف آن را جبران می کنند.
  6. نیاز به ورودی های مختلف مثل aux in که گاهی یک آی سی مستقل را می طلبد تا یک نقطه را به عنوان ورودی محض تعریف کند و به هیچ وجه بر کارایی آی سی اختلال وارد نکند (ایزولاسیون کامل).
  7. بالا رفتن گیرایی: مشهور است که برای بالا رفتن گیرایی میکروفون طبقات تقویت اولیه را زیاد می کنند.

از این رو به سازندگان داخلی پیشنهاد می شود از این جهت هم بخیل نباشند و کمکاری نکنند.

 

پری های نامهخوان:

بعضی از آی سی های پری با برخی دیگر ناسازگارند. مثلاً آی سی lm386 به تنهایی می تواند صدای خوبی داشته باشد، اما هنگامی که آن را در مسیر یک آی سی 4558 قرار می دهید می بینید که کارایی صدا مختل می شود و مخصوصاً در فرکانسهای بالا (مثل صدای س) صدا خراب می شود. شاید دقت کرده باشید که گاهی رادیو صدای س را مثل ش بیرون می دهد!

این ناهمخوانی در آی سی اکو 2399 نیز هست. لذا می بینید که در اکوهای همراه صدای این آی سی مناسب تر است تا دستگاههای بزرگ و با کیفیت تر.

دامنه ی صدای زیر:

در اولویت اوّل باید دستگاه شما تمام فرکانسها را پشتیبانی کند، که عمدتاً دستگاههای دست ساز ایرانی این حد اقل را ندارند. عموم آنها مید رنج زیر کمی دارند در حالی که مید رنج بم آنها بیش از حد است و ایجاد همهمه می کند.

اگر شما ولوم تریبل را کم کنید صدا مبهم می شود و اگر آن را زیاد کنید صدا تیز می شود. گاهی هم مشاهده می شود که در عین حال که صدا مبهم است و شفافیت کافی را ندارد، با این حال تیز و گوش خراش است! بسیار شنیده می شود که مداح می گوید: صدای خودم را نمی شنوم. جمعیت هم می گویند: صدا زیاد و آزار دهنده است! چاره ی کار چیست؟ حتّی در مورد برخی دستگاههای پیشرفته نیز این اشکال مشاهده می شود. چند مورد شاهد بودیم که برای سیستم صوت بیش از 15 میلیون خرج کردند و دستگاه دایناکورد و ... تهیه کردند ولی باز هم مداح می گفت: صدای خودم را نمی شنوم!

برای رفع این مشکل تنها ولوم تریبل کافی نیست و شما باید معادله ی تریبل صدا را به هم بزنید! یعنی چه؟ یعنی شما باید بتوانید مید زیر (در حد فرکانس 2-3 کیلوهرتز) را زیاد کنید بدون اینکه فرکانسهای بعدی (3-8 کیلوهرتز) زیاد شوند!

اگر تولید کننده ی موفقی باشد درون دستگاهتان به صورت پیش فرض این را مراعات می کنید.

مثلاً دستگاه چنگ این قانون را مراعات کرده و مید رنج زیر آن زیاد است (در حالی که مید رنج بم آن کم است)، این باعث شده صدای این دستگاه شفاف و پاکیزه باشد. اما چه کنیم که برخی از تنظیم کننده ها که فکر می کنند خیلی سر در می آورند، اکولایزر این دستگاه را دستکاری می کنند تمام فرکانسهای میانه را کم می کنند. و این یعنی صدایی خفه...


برچسب‌ها: پری آمپلی فایر, ترفندهای op amp, مید رنج, صدای واضح
+ نوشته شده در  چهارشنبه نهم مهر 1393ساعت 18:6  توسط م.جهانشاهی  | 

بهبود کارایی پری (1)

تطبیق فرکانسی:

برای مچ شدن پری ها لازم است از جهت فرکانسی با هم همخوانی داشته باشند، یعنی سر تا ته مجموعه تقویت کننده ها باید روی یک فرکانس ثابت کار کند. می دانید که فرکانس یک تقویت کننده عملیاتی وابسته به مقاومت فیدبک (گین) و خازنی است که به آن موازی است (مثلاً در آی سی 4558 پایه های 1و2 برای کانال a و پایه های 6و7 برای کانال b)، مثلاً اگر در ردیف اوّل تقویت کننده مقاومت 100 کیلو استفاده کردید و خازن 47 پیکو، در ردیف دوم مثلاً از مقاومت 47 کیلو استفاده می کنید و خازن 100 پیکو (مقاومت نصف می شود و خازن دو برابر). (توجه کنید که مقاومت فیدبک را با توجه به قطعات جانبی بسنجید، مثلاً ممکن است ولومهای زیر و بم به نحوی چیده شده باشند که مقاومت فید بک یکی از طبقات را پایین بیاورند).

با این کار یک مشکل قابل حلّ است و آن اینکه: گاهی مشاهده می شود که با زیاد کردن ولوم تریبل با اینکه شفافیت صدا به مقدار مطلوب نرسیده است اما دستگاه از جهت فرکانسی کم می آورد و دچار نویزی آزار دهنده می شود که کارایی دستگاه را مختل می کند. در حالی که در دستگاههای پیشرفته فرکانسهای 12 کیلو و 15 کیلو به حد ماکسیمم می رسند و هیچ اخلالی در کار دستگاه ایجاد نمی شود!

 

سرعت تغییر:

شاید فکر کنید که همه کیفیت یک دستگاه بسته به پاسخ فرکانسی آن است و بهترین کیفیت از آنِ دستگاهی است که فرکانس آن تنظیم باشد. اما اینطور نیست و مقوله های دیگری هم در تعیین کیفیت یک دستگاه دخیل هستند. از جمله سرعت تغییر! به نظر می رسد سرعت تغییر سیگنال و فاصله ی فرکانسها در ولتاژهای بالاتر در نرمی یا خشکی صدا مؤثر است و در نتیجه در پرتاب صدا هم مؤثر است. می بینید که صدای چنگ خیلی نزدیک می نماید در حالی که دستگاههای ایرانی برعکس هستند و گویا صدا از ته چاه یا فاصله ی دور می آید...

دامنه ی فرکانسی تقویت کننده های عملیاتی و نیز مقاومت ورودی آنها در سرعت تغییر آی سی مؤثر است (مقاومتی که به input منفی آی سی پری سری می شود، یعنی پایه ی 2 و 6). به همین خاطر با زیاد شدن آن مقاومت صدا نرم و تیز می شود که افراط در آن صدا را تیز و آزار دهنده می کند. البته زیاد کردن این مقاومت در اولین طبقه تقویت که میکروفون به آن وصل می شود تأثیر دیگری هم دارد، این مقاومت (به جهت بالا رفتن امپدانس ورودی) بر روی کارایی میکروفون های دینامیک تأثیر می گذارد و گیرایی آنها را بالا می برد، که البته به خاطر تیز شدن صدا این کار را پیشنهاد نمی کنیم. در معمول دستگاهها این مقاومت در حد 2.7 کیلو اهم است

کیفیت خود آی سی های تقویت اولیه و پاور نیز در سرعت تغییر مؤثر هستند.

به هر حال از این حیث کیفیت صدای چنگ ستودنی است و صدای زنده ای را به ارمغان آورده.

امیدواریم تولید کننده های داخلی به این مقوله ها توجه داشته باشند.

 

کامپریسور:

می دانید که دیستورت پاور در اوج صدا گاهی از ده درصد هم فراتر می رود که این یعنی خیلی بد... در حالی که برخی تقویت کننده های اوّلیه چنین دیستورتی ندارند. پس شکست و خرابی صدا عمدتاً تقصیر پاور است. چه کار می توان کرد؟

یک راه این است که ورودی پاور را محدود کنیم تا خروجی آن به ماکسیمم نرسد و ایجاد دیستورت نشود. یعنی باید طوری تنظیم کنیم که تقویت کننده ای که به پاور منتهی می شود در اوج سیگنال نتواند ورودی پاور را پُر کند. مثلاً ممکن است 5 ولت برای ماکسیمم قدرت پاور کافی باشد، شما ولتاژی را که به ورودی پاور می رسد در حد 4 ولت محدود می کنید تا آن یک ولت آخر ایجاد دیستورت نکند (مثلاً به ورودی پاور یک مقاومت 47 کیلو یا بیشتر سری کنید). به نظرم دستگاههای چنگ از این شگرد استفاده کرده اند.

دقّت کنید که در این کار افراط نکنید تا قدرت پاور بیش از اندازه کم نشود. در حقیقت شما نمی خواهید قدرت مفید را کم کنید! بلکه می خواهید آن مقداری از قدرت را که از حالت تعادل پاور خارج است و در کار شما اخلال ایجاد کرده محدود کنید...

با یک آی سی پری با دیستور کم می توانید این کار را بکنید و به اصطلاح صدا را کامپریس کرد. (آی سی مثل NE5532)

هزینه ی این کار این است که یک طبقه به طبقات تقویت اولیه خود اضافه کنید تا گین صدا کم نشود.


برچسب‌ها: پری آمپلی فایر, ترفندهای op amp, کامپریسور
+ نوشته شده در  چهارشنبه نهم مهر 1393ساعت 18:3  توسط م.جهانشاهی  | 

دوستان سلام. سلامی از دوستی که می خواهد خدا حافظی کند.

خدا شاهد است که همه شما رو دوست دارم. اما به هر حال من در این مسیر خیلی مشکلات داشتم که اجازه ی ادامه راه رو به من نمی داد. شاید باور نکنید که من حتی جایی ندارم که بتونم لحیم کاری کنم! فرصتش و امکاناتش پیشکش...

و جدیدا مشکل بزرگتری پیش آمده. یعنی بهتر بگم مشکلات جدید. اولا موبایلم سوخته و دیگه دسترسی به اینترنت ندارم!!! دوما اگه خدا بخواد باید وارد مرحله ی جدیدی از زندگی بشم و از تنهایی در بیام. طبعاً دیگه وقت سر خاراندن هم ندارم.

شاید وقتی حالی پیدا کردم و سر زدم به وبلاگ، اما علی الحساب:

...شما را به خدا می سپارم...

+ نوشته شده در  دوشنبه چهاردهم اسفند 1391ساعت 14:21  توسط م.جهانشاهی  | 

 
سال تولید ملی حمایت از کار و سرمایه ایرانی بر تولیدگران خوش انصاف ایرانی مبارک! محصول سال تولید ملی
سال حماسه سیاسی حماسه اقتصادی بر حماسه گران عرصه تولید و واردات و صادرات مبارک.
تجربیات خودتان را به ما منتقل کنید
jahanemail@yahoo.com