بسم الله الرحمن الرحیم
از امروز ان شاء الله می خواهیم شروع کنیم و روش ساختن انواع دستگاهها را آموزش دهیم.
ذکر این نکته را در مورد خودم لازم می دانم که من در زمینه الکترونیک فقط از سلاح تجربه بهره برده ام، البته تا حدودی هم مطالعاتی داشته ام. بنا بر این من نباید مرجع خوبی برای شما باشم. اما تمایز من از هم کیش هایم در دو چیز است که امیدوارم برازنده آن باشم: اوّل سلیقه و درک صوتی مناسب، و دوّم جسارت ابتکار و پشتکار در راه رسیدن به هدف ایده آل. 
متأسفانه بسیاری از سازندگان دستگاه در کشور ما تجربه کافی ندارند، مدارات مختلف را با هم نسنجیده اند، دستگاههای مختلف را با هم نسنجیده اند و از اصول کار دستگاهها اطلاع کافی ندارند. برخی از این تولیدگران عزیز هم درک هنری خوبی از کیفیت صدا ندارند و نمی توانند اشکالات دستگاه خود را آنالیز کنند. نود درصدر آنها هم در کار خود ابتکار ندارند و تنها هنرشان کپی زدن طرحها از روی همدیگر است.
صدای دستگاههای ایرانی صدایی زنده و دلنواز نیست، در صدی بالا هم دچار دیستور می شوند.
برای اینکه طراح خوبی باشید باید مانند یک مریض حاذق اول از همه درد را تشخیص بدهید. «صدا کم است» یا «صدا خراب است» یا «صدای خود را نمی شنوم» انواع مختلفی دارد و برای مداوا باید دقیقاً بدانید کجای کار ایراد دارد. در شرایط مختلف باید دستگاه خود را تست کنید تا به عیوب آن پی ببرید.
در اینجا فقط چند مورد از ابتکارات خود را می شمارم تا ببینید چطور می شود از کمترین امکانات بهترین نتیجه را به دست آورد.
اوّلین دستگاه کوچک باند سرخودی که درست کردم 8 سال قبل بود، این دستگاه تا حالا آخ نگفته است. با وجود ترانس 60 واتی که در آن قرار داده ایم اما همه از صدای بلند آن در تعجّبند! به این دستگاهِ همراه (بدون باطری) انواع باندهای قوی (حتّی باند یاماها) را وصل کرده ایم و صدا گرفته ایم. البته از قیافه ی بد دستگاههایم معذرت می خواهم!!!
نمونه ای دیگر:
یکی از دستگاههای مرحوم خودم که خیلی به آن دل بسته بودم، دستگاهی بود با باند سر خود 8 اینچ، که باندی استثنایی داشت و با همان باند 8 اینچی صدایی مهیب بیرون می داد، این دستگاه با تمام خشونتهایی که روی آن اعمال شد، سه سال مثل تراکتور برای ما کار کرد. در آخر هم خودم دلم برایش سوخت و از خیرش گذشتم و دیگر تعمیرش نکردم. (عموماً تعمیرات آن برای ارتقای کیفیت بود، نه به خاطر خرابی، گاهی هم خرابی هایی داشت که جهت آن شل کاری در پیچ کردن کیتها بود.)
هیچگاه این دستگاه همراه 80 واتی را فراموش نخواهم کرد.
نمونه ای دیگر:
درون یک پاور کامپیوتر چه دستگاهی می توان جاسازی کرد؟ من یک دستگاه اکو آمپلی فایر 100 وات با کیفیت عالی با مبدّل 12 ولت درون پاور کامپیوتر جاسازی کردم و به آن دو عدد باند 200 وات وصل کردم. این دستگاه باتری خور بود و برق مستقیم نمی خورد.
یکبار هم اکو آمپلی فایری با ترانس 40 وات درون پاور کامپیوتر جاسازی کردم که چهار عدد خروجی با قدرت ایده آل داشت (هر خروجی قوی تر از اکو همراه های مرسوم).
نحوه ساخت همه این دستگاهها را ان شاء الله شرح خواهیم داد.
نمونه ای دیگر:
قوی ترین پاوری که درست کردم ترانسی 10 کیلویی داشت (بیش از 350 وات). (بعضی از این ترانسها را خودم با دست پیچیده بودم) به این پاور خشک و خالی چهار عدد باند rcf وصل بود و یک دهه صبح تا شب کار کرد. تا سال قبل در آنجا از دستگاههای مچینگی استفاده می شد و در دهه پشت سر هم دستگاه سوزی داشتند. اما با وارد شدن این پاور (2 پاور) دیگر حتّی داغ شدن هم در کار نبود.
تا کنون چند مورد با دستگاههای خود باند سوزانده ام. البته از آنجایی که اکثراً از باند جاسکو استفاده کرده ایم، این باندها سخت جان هستند و دیر می سوزند، اما دستگاه های من توانسته است بوی آنها را در بیاورد.
نمونه دیگر:
دستگاه 200 وات 2 کیلویی دوکاناله شاید به خیال شما هم خطور نکند. اما من ساخته ام و بعد از 2 سال هنوز دارد کار می کند. (در ابعاد 35 در 20 در 8 سانتی متر) منبع تغذیه این دستگاه یک پاور برق کامپیوتر بود که من به راحتی از آن برق 50 ولت گرفته بودم! عکس یک نمونه مشابه آن را مشاهده می کنید. این دستگاه با جعبه وزنش به ۲۵۰/۲ کیلوگرم می رسد.
نمونه آخر:
آخرین دستگاهی که درست کرده ام (خرداد 91) دستگاهی مخصوص دسته است. این دستگاه که به همراه دو عدد باند 200 وات در کف یک جعبه باند دو کله جاسازی شده است، قدرتی معادل 300 وات دارد. این دستگاه 300 واتی اکو همراه است! بهتر بگویم: خیلی اکو همراه است، یعنی به جز اکو و آمپلی فایر دو کاناله و اکولایزر، درون خودش باطری دارد، شارژر دارد، باند دارد، میکروفون بیسیم هم دارد. کافی است که دکمه روشن دستگاه و دکمه روشن میکروفون را بزنید و شروع کنید به خواندن. صدای زیبای آن شنیدنی است. طبیعتاً به جهت قدرت خوب این دستگاه می توان تعداد 6 عدد باند را به راحتی به آن وصل کرد.
در روزهای شهادت در قم در مسیر بلوار امین به سمت حرم می توانید این دستگاه را ببینید. (و إن یکاد یادتان نرود)
به جز این دستگاه آخر، ساخت هر دستگاه برای من کمتر از 40 هزار تومان خرج مفید داشته است، و این در حدّ خود عالی است.
.
.
.
الآن که دارم این پست را بازنگری می کنم بعضی از دستگاههای بالا عمرشان را به شما داده اند. کلاً من دستگاههایم را ثابت نگه نمی دارم و دائماً در حال دستکاری هستم.
