شما در کار تولید جزو کدام دسته هستید:

آیا شما اهل ساختارشکنی های نسنجیده هستید یا جامد و خالی از هرگونه پویایی؟

بعضی ها فکر می کنند برای رسیدن به کیفیت مطلوب باید به دنبال یک سیستم جدید با تکنولوژی جدید با طرحی متمایز باشند، این عده فکر می کنند اگر طرحشان کوچکترین شباهتی با طرحهای پیشین داشته باشد دیگر به درد نمی خورد و به اصطلاح، شد: همان آش و همان کاسه. این عده هیچگاه به وضعیت ثابتی نمی رسند و خود را به هیچ نتیجه ای پایبند نمی کنند، هر روز در حال تغییر ایده ی دیروز هستند و در آخر هم به این نتیجه می رسند که همان وضعیت دیروز مطلوب تر بود.

در مقابل برخی هیچ هنری ندارند جز اینکه پا جای پای گذشتگان بگذارند و هر کاری که آنها کرده اند را تکرار کنند. این عده حتّی به خودشان این زحمت را نمی دهند که حالتهای احتمالی را آزمایش کنند و لا اقل به صحت و با ارزش بودن ایده ی پیشینیان و جهات آن پی ببرند! این عده به خودشان این جرأت را نمی دهند که به حالتی جدید فکر کنند. این عده از ساختار شکنی هراس دارند و به همین خاطر هیچگاه نه بهتر می شوند و نه بدتر.

خصوصیت مشترک دو گروه بالا در این است که کار می کنند و زحمت می کشند، ولی درست فکر نمی کنند. بهتر بگویم: اینان اگر دقیق و عمیق فکر می کردند اولا پیشرفت می کردند و ثانیاً کمتر به خودشان زحمت می دادند؛ چند مثال می زنم:

برخی طرح میکسر سه چهار دستگاه را بررسی می کنند و می بینند که مثلاً طرح زیر و بم آنها تفاوت چندانی با هم ندارد (جز در مقدار برخی مقاومتها و خازنها و تعداد پری ها). بعد به سرعت به سازندگان آنها انگ می زنند که: اینها از روی هم کپی کرده اند. اینها فکر می کنند طرح جدید باید شاخ و دم داشته باشد و نسبت به تمام طرحهای پیشین ساختار شکنی کرده باشد؛ غافل از اینکه هنر سازندگان، در تشخیص درست مقدار مناسب برای همین مقاومتها و خازنهاست. طرح های میکسر تفاوت ماهوی با هم ندارند تنها تفاوت آنها در اعمال سلیقه ای است که سازنده در تشخیص صدای مناسب داشته است و آن سازنده با تنظیم دقیق همین مقاومتها (و گاهاً اضافه کردن یکی دو طبقه اکولایزر داخلی)، صدای خروجی را به آنچه در نظر داشته نزدیک کرده است.

بسیاری از سازندگان (کپی برداران) که از فایده ی یک مقاومت یا قطعه اطلاع کافی ندارند، به خود زحمت می دهند و آن قطعه را حذف می کنند و با خود می گویند: هیچ اتفاقی نیفتاد! با اینکه نمی دانند اثر این کمکاری آنها در چه تنگه ها و گذرگاههای حساسی رخ نمایی می کند.

البته این حس نوگرایی و ساختار شکنی را تحسین می کنم و خودم از همین دسته هستم، لکن باید توجّه داشت که حساسیتهای یک صدای ایده آل در طول زمان است که رخ نمایی می کند. پس در هر تغییری اولاً هدف را در نظر داشته باشید، و ثانیاً کمال دقّت را در پیش بگیرید و از آزمایش و امتحان و مقایسه کوتاهی نکنید.

یک مثال از افراد ساختار شکن و کج سلیقه: یک دستگاه در شمال دیدم که برای مسجدی درست کرده بودند. این دستگاه با قیمت هنگفتی که به پای مسجد انداخته بود اشکالاتی جدی داشت که همه آنها از ساختارشکنی بدون فکر و تحقیق ناشی بود. آن دستگاه دو عدد ترانس 400 وات داشت اما چند ولت؟ 12 ولت! می دانید که پاور 12 ولت نمی تواند قدرتی بدهد. آن دستگاه 2 عدد اکو داشت اما دو اکوی موازی آنهم بدون ولوم تکرار (ولوم تکرار و اکویش مشترک بود). آن دستگاه 6 یا 7 کانال پاور خروجی داشت، اما کاش به اندازه ی یک دستگاه 100 وات دوکاناله صدا می داد. از کیفیت افتضاح آن چیزی نمی گویم چون: شنیدن کی بود مانند شنیدن ... ای کاش حد اقل وقتی اشکالات دستگاه را به سازنده اش می گفتم گوش می داد و کمی تأمل می کرد، اما چه کنم من یک روحانی بودم و حق دخالت در این کارها را نداشتم. 

برخی از سازندگان اصلاً اهل آزمایش نیستند و به همین خاطر: یا به همان وضعیت سابق خود قانع هستند و خود را به زحمت پیشرفت گرفتار نمی کنند، و یا تمام همّتشان به این است که از این و آن سؤال بپرسند، یعنی از کسانی سؤال بپرسند که آنها هم در تجربه چیزی از خودشان بیشتر ندارند! این عده هم هیچگاه نمی توانند به عنوان یک طراح و ایده پرداز شناخته بشوند. یادم هست که یک تولید کننده پولهای هنگفت برای خرید طرح از یک تولید کننده دیگر می داد و پس از خرید وقتی طرحهای متفاوت آن فروشنده را با هم مقایسه می کرد متوجّه می شد که این طرحها تفاوت چندانی با هم نداشتند و خود او هم می توانست با کمی حوصله و آزمایش به آنچه می خواسته برسد.

بسیاری از تولید کنندگان از آنجایی که اهل آزمایش و مقایسه نیستند و هراس دارند که شاید شکست بخورند سالها اشتباه گذشتگان را تکرار می کنند. هنوز هم دستگاههای فاراتل در همه جا دیده می شوند و طرح آنها هیچ تغییری نکرده است، هنوز هم بسیاری از دستگاهها از ترانسهای قدیمی بهره می برند و به وزن کمر شکنشان می نازند، هنوز هم میکسر بسیاری از دستگاهها اشکال های فنی دارند و پری های آنها با هم مچ نیستند. هنوز هم کسی به خود زحمت نداده است که از چین سفارش ساخت یک آی سی جدید برای اکو یا افکتر را بدهد. یکی از اهالی صوت در یکی از شهرها اکوی میکسر مونتاربو را رها کرده بود و از اکوی بانیران استفاده می کرد، به این بهانه که: این اکو اکوی سنتی است و استفاده از آن اکو که خیلی شفاف و با کیفیت است در مجلسهای سنتی مایه ساختار شکنی در آن مجالس است!!!

******

نظرات کاربران!:

احسنت بر این مقاله زیبا و بجا و کم نظیر و شاید بی نظیر...

اگر دوستان طراح دستگاه (همان کپی برداران)! کمی به نکات این مقاله توجه کنند شاید اینقدر دستگاه های خارجی مشتری نداشته باشند و قیمت کاذب آنها هم شکسته میشد.

لیت شعری...

با تشکر از این مقاله و وبلاگ متفاوت

*******

ممنون از نظر لطفتان. این را هم اضافه می کنم که تولیدگران داخلی اکثراً ورشکست شده اند! چرا؟ در این وضعیت نابسامان اقتصادی خیلیها ورشکست شده اند اما شرکت های گردن کلفت هم گردن کلفت تر شده اند، یعنی تولیدگران ما این اجازه را به آنها داده اند. اگر تولید گران ما اهل خلاقیت بودند، اهل انصاف بودند و اهل کم کاری نبودند همان می شد که دوست عزیزمان فرمود.

مغازه دار به من گفت: به کارگر سپرده بودم 1000 عدد از یک دستگاه را برای من بسازد، فقط 200 عدد ساخت، و از آن 200 عدد که فروختم 185 عدد برگشت خورد!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

حالا هی غُر بزنیم که چرا دولت دارد کم کاری می کند ...