البته توجه دارید که تنظیم دایناکورد معنا ندارد و شما باید اصولی یاد بگیرید که اگر بتوانید روی دایناکورد پیاده کنید، روی هر دستگاه دیگری هم با کمی ور رفتن می توانید تطبیق بدهید.
گاهی صدای محیط زیاد است و صدای مداح در آن گم می شود (انگار مداح با میکروفون فاصله دارد و از فاصله ی دور صدایش می آید!)
و گاهی صدای مداح زیاد است و صدای محیط خیلی ضعیف است (و معمولاً فقط صدای چند نفری که نزدیک مداح هستند به گوش می رسد)
و گاهی هم تناسب صداها خوب است، اما صدا برداری از محیط به نحوی است که فقط صدای چند نفر می آید.
در بین نوارهایی که بیرون می آید فقط مجالس محمود کریمی است که صدابرداری حرفه ای دارد.
اصولی را در این رابطه مراعات کنید:
میکروفون آمبیانس ترجیحاً استاتیک باشد یا اگر دینامیک است، گین آن از میکسر بالا برود.
میکروفون آمبیانس به جمعیت نزدیک باشد و در معرض مستقیم بلندگوهایی که صدای مداح را منعکس می کنند نباشد.
میکروفون آمبیانس صدایش به باندهایی که در جلسه پخش می شود وارد نشود تا اینجاد فیدبک (سوت) نکند.
تعداد میکروفون های آمبیانس زیاد باشد تا شلوغی جمعیت در صدا انعکاس داشته باشد.
برای ضبط صدا به میکروفون امبیانس بسنده نشود و با صدای میکروفون مداح میکس شود.
صدای آمبیانس اکو نداشته باشد (یا کم داشته باشد)
میتوانید صدای مداح و جمعیت را در دو لاین مجزا ضبط کنید و بعد از جلسه با هم میکس کنید.
چرا بعضی ها فکر می کنن که چون میکسرشان افکت اکو با فاصله ی زیاد می دهد، باید فاصله را دو برابر کنند!
چند مورد توی نوارهای جواد مقدم دیده اند که فاصله ی اکو دو برابر است (مثلاً توی شور یا تک)، فکر می کنند که توی هر شوری و هر سبکی این جواب می دهد!
در حالی که تنظیم فاصله ی اکو تابع ریتم آهنگ سبک است و سبک به سبک این فاصله فرق می کند.
در بسیاری از سبکها، خواننده نیاز دارد که ضرب صدایش را در فاصله ی شور (340 میلی ثانیه) نشنود، و اگر این فاصله دو برابر شود، احساس خلأ می کند.
من این محرم دلم تنگ شد برای فاصله ی شور قدیمی...
لطفاً به جای اینکه کورکورانه تقلید کار باشید، کمی دقت به خرج بدهید و با حس هر سبک خو بگیرید...
اتفاقاً امتحان کردیم و خیلی هم راضی بودیم. با یک تقویت کننده آن را به کامپیوتر وصل کردیم و صدای مجلس ضبط شد، بهتر از هر سال...
اتفاقاً نوارش رو هم برام آورد و خیلی هم حال داد.
عزاداری اصلی شهر خوانسار بود که توی صدا و سیما هم پخش شد.
خصوصیت میکروفون های خازنی اینه که:
1. حساسیت بالایی داره و صدا راواز فاصله های مختلف دریافت می کنه.
2. صداهای دور رو با همهمه دریافت نمی کنه.
3. از همه مهم تر اینکه: امپدانس بالایی داره و روی کارایی میکروفون های خازنی که به اون موازی بشن اثر سوء نداره.
نحوه اتّصال:
میکروفونها را به صورت موازی به هم وصل کنید و نترسید.
منفی میکروفون و منفی باتری و منفی ورودی ضبط به هم وصل باشند.
مثبت میکروفون با یک خازن 1 میکرو به مثبت ضبط وصل شود.
مثبت باتری با یک مقاومت وارد مثبت میکروفون شود.
می تونید برای تغذیه از ترانس (مثلاً 9 ولت) استفاده کنید. اما برای اینکه در ضبط صدای هوم ایجاد نشود لازم است در دو مرحله آن را تصفیه کنید. یعنی بعد از پل دیود خازن تصفیه 1 را قرار دهید و بعد از اتصال یک مقاومت 100 اهم به مثبت، خازن تصفیه ی 2 را وصل کنید و بعد مقاومت 1 کیلو را در ادامه ی آن قرار دهید و به مثبت میکروفون خازنی وصل کنید.
نحوه اتصال باندها در مسیرهای طولانی
سه باند را در نظر بگیرید که اولی به دستگاه وصل شده، دومی با سیم به باند اوّل وصل شده و سومی با سیمی دیگر به باند دوم وصل شده. اینجا مشکلی که وجود دارد این است که سیم باند دوم کمی مقاومت ایجاد می کند و خود باند دوم نیز مقداری از سیگنال را می خورد و لذا سیگنالی که به باند سوم می رسد کمتر از دو باند قبلی است.
اگیر مسیر باندهای شما طولانی است، برای اینکه سیگنال درطول مسیر برابر باشد و صدا کم و زیاد نشود نیاز دارید که مقاومت سیم را به طور مساوی بین باندها تقسیم کنید. لذا در مثال فوق لازم است با یک سیم کلفت تر صدا را تا باند دوم بیاورید و از آنجا برای باند قبلی و بعدی انشعاب بگیرید.
باند زیاد:
بعضی فکر می کنند داستان باندها و بلندگوها داستان «هرکه بامش بیش برفش بیش» می باشد! در حالی که زیاد بودن باندها هم آفتی دارد و آن اینکه باعث فیدبک بالا و ایجاد همهمه در فضا می شود. در زمانی که صدای باند نزدیک را می شنوید با کمی تأخیر صدای ده باندی که فاصله ی دورتری به شما دارد به گوشتان می رسد، و این یعنی صدایی خیلی آزار دهنده! بعلاوه وقتی باندها بر فضا قالب باشند حجم صدای بم در فضا می پیچد و ایجاد همهمه می کند.
مخصوصاً این مشکل در فضاهایی که ارتفاع سقف بالا است خودنمایی می کند. لذا در این فضاها استفاده از باندهای 2way اصلاً پیشنهاد نمی شود.
و مخصوصاً اگر باندها به هم نزدیک باشند و با شنونده فاصله داشته باشند افتضاحی به بار می آید! مثل آنچه در دانشگاه تهران مشاهده می کنید (گویی اکو پیچشی داده اند!)
صدای دور و نزدیک:
با زیاد کردن باندها فکر نکنید که صدا در تمام محیط زیاد می شود! نکته ای قابل توجه است و آن اینکه گوش شما فقط صداهای نزدیک را پردازش می کند. لذا باندهای دور برای گوش شما فقط ایجاد همهمه می کنند. ممکن است اگر باند نزدیک را قطع کنید صدایی که از دور دست به گوش شما می رسد مهیب تر هم باشد، اما با اضافه شدن صدای نزدیک صداهای همزمانی که از دور دست می آید حذف می شوند.
نتیجه ی این قانون این است که اگر در قطعه ای از فضا بخواهید صدا را کمتر کنید، نمی توانید بلندگو را در آن نقطه قطع کنید! بلکه کار عاقلانه تر این است که یک بلندگو با صدای کمتر در نزدیکیِ آنجا قرار دهید.
بلندی صدای باندها را روی چه مقداری تنظیم کنیم؟
این بستگی به دسیبل باند شما دارد. اگر پرتاب باند زیاد است (مثل بلندگوهای rcf) می توانید صدا را زیاد تر کنید و فاصله ی بلندگوها را از هم بیشتر کنید. اما اگر پرتاب باند کم است، صدای آن را کم کنید و تعداد بلندگوها را در مجموعه ی فضا بیشتر کنید. حتماً این بلندگوها در وسط جمعیت و نزدیک گوش شنونده باشد.