نکاتی ظریف برای بهبود کارایی پاور

برای بهبود کارایی پاور چند نکته را مدّ نظر داشته باشید:

۱. ترانزیستورهایی انتخاب کنید که مشخصات آنها برای طرح کافی باشد. مثلاً اگر برای طرحی که با ۵۰ ولت سه سر کار می کند از ترانزیستورهای ۱۰۰ ولت یا کمتر استفاده کنید داغ کردن آن حتمی است. (مخصوصاً در طبقه درایور ماسفت این قاعده را مراعات کنید، چون نشتی داشتن درایور قطعاً منجر به داغ شدن ماسفتها می شود).

اگر طرح شما مثلا ۲۰۰ وات است مجموع ترانزیستورها باید ۸۰۰ وات باشند (یعنی باید از ۴ عدد ترانزیستور ۲۰۰ وات در طرحتان استفاده شده باشد).

۲. مشخصات ترانزیستورها را با اهم متر چک کنید و ترانزیستورهای زوج را با hft مساوی یا نزدیک به هم انتخاب کنید.

3. ترانزیستورهایی که با هم جفت هستند باید در حین کار حرارت مساوی داشته باشند. پس خوب است آنها را بر روی یک گرماگیر مشترک وصل کنید.

4. در چینش قطعات شکل منطقی قطعات را مراعات فرمایید. خازن های تصفیه و خازنهای محافظ هر کدام جای خودشان را دارند.

5. در تثبیت ولتاژ درایورهایتان بکوشید. افت ولتاژ از عوامل داغ شدن ترانزیستورهاست.

6. اگر تغذیه ی دو پاور مشترک است و هر دو از یک سیم تغذیه می شوند، خوب است اتّصال آن دو پاور را قبل از مدار تصفیه قرار دهید و برای هر پاور یک مدار تصفیه جداگانه در نظر بگیرید، وگرنه ممکن است دو پاور به کاراریی هم اخلال وارد کنند.

7. به جز فیوزی که برای اتّصال کوتاه در خروجی پاور قرار می دهید یک فیوز توکار هم در مسیر برق های مدار قرار دهید تا اگر طرح شما سوخت باعث اتّصال ترانس و سوختن آن نشود. بهتر است این فیوز را قبل از مدار تصفیه در نظر بگیرید.

8. ترجیحاً در خروجی مدار خود از مقاومت شنت استفاده کنید. یک مقاومت ۱ اهم ۲۰ وات به خروجی پاور سری کنید تا در صورت اتصال، فشار لحظه ای زیادی بر روی طبقه خروجی وارد نشود. ممکن است بدون این مقاومت پاور شما بر اثر اتصال در عرض کمتر از یک ثانیه بسوزد، اما همین مقاومت با وجود اهم کمی که دارد سوختن مدار را به اندازه ای که فیوزهای شما بسوزند به تأخیر می اندازد. بدون این مقاومت به محافظها هم نمی توان اعتماد کرد.

ممکن است تصوّر کنید که این مقاومت قدرت خروجی را کاهش می دهد. لکن باید بدانید که این افت قدرت اصلاً مهم نیست! زیرا: اولاً این افت قدرت در بار ۱۶ اهم، یک شانزدهم خواهد بود و در بار ۴ اهم یک پنجم می باشد که چندان زیاد نیست (در مقابل نفعی که این مقاومت دارد)، ثانیاً این مقاومت قدرت خروجی را هدر نمی دهد بلکه آن را ذخیره می کند، بنا بر این شما می توانید با بار مصرفی بیشتر (یعنی ۳ اهم به جای ۴ اهم) از همان مقدار قدرت ذخیره شده هم استفاده کنید. راحت تر بگویم: اگر قبل از وصل کردن این مقاومت شما حق داشتید ۴ عدد باند به پاورتان وصل کنید، حالا حق دارید که ۵ عدد باند وصل کنید و بدین وسیله قدرت کم شده را جبران کنید.

۹. خروجی پاور را نسبت به فرکانسهای بالا ایزوله کنید، تمام پاورهای حرفه ای برای این منظور در خروجی خود از یک سیم پیچ ساده بهره برده اند، نزدیک ۲۰ دور سیم ۱ که به دور استوانه ای ۱ سانتی پیچیده شده است به خروجی پاور سری کنید.

۱۰. بسیاری از طرحها از محدود کننده جریان در حرارت بالا استفاده کرده اند. من در طرحهایم از این جزء صرف نظر می کنم، چون مصرف کننده توقع دارد در حین کار و در اوج حرارت مجلس صدایش افت نکند، بلکه بیشتر هم بشود.

11. نکته مهم دیگر اینکه کلاس AB را درست تنظیم کنید تا زیاد به کلاس A نزدیک نباشد که داغ کند و زیاد به کلاس B نزدیک نباشد که پاسخ فرکانسی پایین بیاید. این کار در بعضی مدارات با تنظیم پتانسیومتر نزدیک درایور خروجی به راحتی انجام می شود، ولی در بعضی طرح ها هم این پتانسیومتر بی تأثیر است ...

-------------------

اگر به دنیال پاوری مشتری پسند و خداپسندانه هستید حتماْ همه موارد بالا را مراعات کنید.

شرکتهایی که مشتری را به خود جذب کرده اند از این نکات غافل نبوده اند.