زنر یا رگوله:

دستگاههای اکو همراه عمدتاً برای تغذیه ی اکو و پری، از رگولاتور 5 ولت استفاده می کنند. مدار اکو فقط با 5 ولت کار می کند، لکن برای پری چرا برق را محدود می کنند؟ شاید برای اینکه با کم شدن ولتاژ باتری گین آن پایین نیاید؛ شاید هم برای اینکه خروجی آی سی قدرت به ماکزیمم نرسد و دیستورت کمتری ایجاد کند!

به هر حال نکته ی مهم تر اینجا این است که چرا از زنر (به همراه یک مقاومت) استفاده نمی شود با اینکه ارزانتر است؟

در اینجا می خواهیم مزایا و معایب هر یک را اجمالاً بررسی کنیم (فرض کنید برای اکو می خواهید ولتاژ را تنظیم کنید. رگوله یا زنر؟؟)

تحمّل جریان: رگولاتور تحمّل جریان بیشتری نسبت به زنر دارد. البته برای کار پری نیاز به جریان زیادی ندارید.

نشتی جریان: رگولاتور در حالت عادی جریان کمتری می دزدد. جریان دزدی زنر بسته به مقاومتی است که به آن سری شده.

کارایی در ولتاژهای پایین: رگولاتور در حالتی کارایی متعادل دارد که ولتاژ ورودی آن چند ولتی بیشتر از ولتاژ درخواستی باشد. اما زنر این حساسیت را ندارد و با حد اقل ولتاژ کار می کند (البته زنر هم به خاطر مقاومتی که قبل از آن وصل می شود با افت ولتاژ مواجه است). اگر در طول کار ولتاژ منبع شما با افت ولتاژ مواجه شود، ممکن است تأثیرات بدی روی کارایی اکو داشته باشد.

تجمل ولتاژ بالا: زنر می تواند با توجه به مقاومتی که به آن وصل می شود تحمل ولتاژ بالاتری داشته باشد. به هر حال رگلاتورها با محدودیت ولتاژ ورودی مواجه هستند که این خیلی بد است.

غایتاً اگر دنبال چیز ارزان هستید و ولتاژ ورودی شما زیاد زیاد نیست، استفاده از رگوله های کوچک (نیم وات و یک وات) را توصیه می کنم. یعنی شماره: 78L05