امروزه دستگاههای جدید با خداحافطی از ترانس و تغذیه ی خطی اکثراً سراغ مدارات تغذیه ی سوئیچینگ آمده اند.

از محاسن این نوع تغذیه می توان به موارد زیر اشاره کرد:

قیمت مناسب

وزن کمتر

انعطاف بیشتر (قابلیت محافظت جریان، قابلیت تثبیت ولتاز بالاتر)

فرکانس کاری بالا و در نتیجه تصفیه ی راحت تر

قابلیت تعمیر و اصلاح

و ...

از ایرادهای آن هم می توان به ایجاد نویز بالا اشاره کرد که رفع نویز آن به وسیله ی فیلترهایی درون خود سوئیچینگ صورت می پذیرد (لاین فیلتر ورودی برق شهری خیلی مهم است). نویز پذیر نبودن قطعات خود مدار هم (مثل مدار اکو و مدار پری) ضرورت بیشتری خواهد داشت.

سوئیچینگ های 12 ولت که نیاز به ولتاژ رفرنس دارند کمی پیچیدگی بیشتری دارند،

اما سوئیچینگ هایی که با زوج ماسفت کار می کنند (half bridge) طرح بسیار ساده ای دارند

نمونه ی آن آی سیir2153 که در برخی دستگاههای یاماها (و مونتاربو؟) هم از آن استفاده شده.

مدارات متنوع آن در اینترنت موجود است.

ساده ترین شکل آن مثلاً این طرح است که آزموده شده و جواب پس داده:

با تغییر تعداد دور ثانویه ی چوک می توانید ولتاژ مورد نظر را به دست بیاورید.

فقط توجه کنید که دیودهای به کار رفته فرکانسی هستند.

بعلاوه این طرح فاقد محافظ است و برای تعبیه ی محافظ باید خودتان دست به کار شوید (با اتصال پایه ی 3 به منفی روند کار آی سی متوقف می شود).

برای تست اولیه می توانید از چوک پاور کامپیوتر استفاده کنید.

RC پایه 2 و 3 فرکانس کاری سوئیچینگ را مشخص می کند. فرکانس را باید با تعداد دور اولیه ی چوک تنظیم کنید. اگر فرکانس بالا برود می توانید تعداد دور اولیه چوک را کم کنید ولی مواظب باشید که ماسفت ها و دیودها پاسخگوی این فرکانس باشند.

اگر فرکانس نسبت به تعداد دور اولیه کم باشد چوک نشتی می دهد و ماسفت ها در حالت بدون بار هم داغ می کنند (در شرایطی خود چوک هم داغ می کند)

در برخی طرح ها بین آی سی و ماسفت از زوج ترانزیستور به حالت پوش پول استفاده شده که فایده ی آن مثلاً ایزوله شدن این دو و محافظت از آی سی است. تأثیری در قدرت مدار ندارد.